Za 9, 9-10
Ps 144 ( 145)
Rm 8, 9.11-13
Mt 11, 25-30.
“Kom naar Mij, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal jullie rust geven… Want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.” Met deze woorden laat Jezus ons zien hoezeer het lot van hen die worstelen, lijden en moeilijkheden ondervinden, centraal staat in Zijn zorg.
Het is echter belangrijk om te verduidelijken dat Jezus niet zegt dat onze last van ons zal worden weggenomen, dat ons leven voortaan zonder lasten of moeilijkheden zal zijn. Hij zegt eenvoudigweg dat met Hem aan onze zijde de last van ons leven lichter en gemakkelijker te dragen zal zijn.
En de geschiedenis van de Bijbel, van de Kerk en van christelijke gemeenschappen laat ons zien dat veel mensen aan de voeten van Jezus de kracht hebben gevonden om weer op te staan, de vreugde van het leven; ze laten ons zien dat veel mensen in Zijn aanwezigheid zich minder alleen hebben gevoeld en weer hoop hebben gekregen.
En wat vertelt het verhaal van ons eigen leven ons? Hoe vaak hebben wij zelf verlichting, kracht en hernieuwde energie in Hem gevonden? Hoe vaak zijn we gerustgesteld en getroost door zijn woord, door zijn lichaam en bloed, doordat we hem in vol vertrouwen de ellende van ons leven hebben toevertrouwd? En als we de behoefte voelen om telkens weer tot hem te komen, is dat juist omdat we in hem de Ene herkennen die ons helpt de lasten van ons leven te dragen, om helderder te zien op de soms donkere paden van ons leven.
Dit is een gelegenheid om de Heer te danken voor al die keren dat we zijn kalmerende en geruststellende aanwezigheid aan onze zijde hebben gevoeld toen we gebukt gingen onder de last van de een of andere in ons leven. Elke keer dat we ons lichter en opgelucht voelden, na persoonlijk gebed, na het luisteren naar zijn woord, na een feest… Als christenen, discipelen van Jezus, nodigen deze woorden ons uit om de plaats in ons leven, in onze zorgen, te heroverwegen van hen die worstelen onder het gewicht van te zware lasten: de lasten van armoede, eenzaamheid, ziekte, ouderdom, verdriet, mislukking, ballingschap… Sint Augustinus zei: « Wees goed en het zal goed met je gaan. » Laten we proberen goed te zijn, en we zullen zien dat alles om ons heen beter, lichter en gemakkelijker wordt… Inderdaad, onze vriendelijkheid, onze solidariteit, ons geduld, onze zachtheid, ons mededogen, onze broederschap maken de moeilijkheden van de mensen om ons heen draaglijker, lichter en gemakkelijker te dragen. De Heer, die ons nooit in de steek heeft gelaten in onze moeilijkheden, nodigt ons op onze beurt uit om solidair te zijn met hen die het moeilijk hebben. « Solidariteit is de oudere die de jongere helpt, de gezonde de zieke, de vader zijn kinderen. Solidariteit is iedereen helpen de last van het leven te dragen en het gemakkelijker te maken. » Dit is een gelegenheid voor ons om de Heer te danken voor al die mensen, mannen en vrouwen, die door hun dagelijkse inzet de lasten van hun broeders en zusters verlichten. Om de Heer te danken voor al die keren dat ik zelf ben opgestapt om het lijden van anderen te verlichten.
Ja, dit is ook wat het betekent om een christelijke gemeenschap te vormen: te begrijpen dat onze gemeenschappelijke missie niet is om rijkdom te vergaren, om de privileges van de machtigen te behouden, maar om de meest kwetsbaren te beschermen die, in de diepte van hun armoede, nog steeds deze woorden van Jezus kunnen horen: « Kom naar Mij, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven… Want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht. »
P. Etienne Nemi, Cssp
