I am text block. Click edit button to change this text. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.
Hoogfeest van Maria Hemelvaart (15 augustus 2026)
Vandaag vieren we het hoogfeest van Maria Hemelvaart, de hemelvaart van de Maagd Maria, lichaam en ziel.
Elisabeth vergiste zich dus niet toen ze, in haar vreugde over de komst van haar nicht Maria in haar huis, luid uitriep, zoals de evangelist Lucas ons vertelt: « Gezegend zijt gij onder de vrouwen! »
Maar wie zou deze woorden hebben geloofd toen deze arme vrouw, de Maagd Maria, die nacht wanhopig op zoek was, samen met haar man Jozef, naar een plek om haar zoon te baren, en elke deur voor hen gesloten bleef?
Wie zou deze woorden hebben geloofd toen deze vrouw, de Maagd Maria, naar Egypte moest vluchten om haar zoon te redden van de moorddadige woede van Herodes?
Wie zou deze woorden hebben geloofd toen deze vrouw, radeloos over de verdwijning van haar zoon in de tempel, hem drie dagen lang angstig zocht?
Wie had deze woorden geloofd toen deze vrouw besloot op zoek te gaan naar de zoon die ze niet meer begreep en van wie ze nu dacht dat hij zijn verstand had verloren?
Wie had deze woorden geloofd toen deze vrouw, Maria, hulpeloos toekeek hoe haar zoon werd gearresteerd, gemarteld, hoe hij werd verraden en in de steek gelaten, de ergste vernedering die een mens kan kennen: verraden worden door zijn eigen familie?
Wie had deze woorden geloofd toen deze vrouw met moederlijke ogen zag hoe een speer het lichaam van haar zoon doorboorde en hoe dat bloed, de vrucht van haar schoot, de melk waarmee ze ooit de baby had gevoed, de vrucht van haar moederlijke arbeid, op de grond stroomde?
Wie had deze woorden geloofd toen deze vrouw haar zoon hoorde kreunen, naar adem happen en zijn laatste adem uitblazen te midden van een onverschillige en vijandige menigte?
Wie zou deze woorden hebben geloofd toen deze vrouw, in haar pijnlijke en vermoeide armen, het levenloze lichaam van deze man ontving, als de vrucht van haar hele leven, de ultieme beloning voor al haar inspanningen, haar toewijding, haar geloof en haar hoop?
Wie zou dan, net als Elizabeth, hebben geloofd dat Maria gezegend was onder alle vrouwen? Leek Maria in de ogen van de mensen dan niet meer op een vervloekte vrouw dan op een gezegende? Het is inderdaad moeilijk te geloven dat iemand wiens leven zo bezaaid is met obstakels, teleurstellingen, verraad, tranen en bloed werkelijk gezegend is. Het is moeilijk te geloven dat de Heer, nadat Hij je gezegend heeft, er een kwaadaardig genoegen in schept om van je leven een aaneenschakeling van teleurstellingen, vernederingen en lijden te maken.
De ervaring van de Maagd Maria laat ons zien dat gezegend zijn niet betekent dat je de moeilijkheden van dit leven bespaard blijft, noch dat je willekeurig wordt vrijgesteld van de dagelijkse strijd. Gezegend zijn betekent Gods liefde beantwoorden met onwankelbare trouw, de uitnodiging voor het bruiloftsfeest van het leven aanvaarden door waakzaam te blijven, zelfs als de bruidegom soms lang op zich laat wachten.
Aan hen die gezegend zijn, geeft God de kracht om te volharde in beproevingen. Maria leert ons dat trouw hetgeen is dat de hoogste beloning van God ontvangt. God om zegen vragen is daarom niet per se Hem vragen om het leven gemakkelijk en aangenaam te maken, maar Hem vragen om ons de kracht en moed te geven om standvastig te blijven te midden van beproevingen en er sterker, groter en beter uit te komen. Dit is de zegen die de Maagd Maria ontving.
Met Maria danken wij de Heer telkens wanneer Hij ons de genade heeft gegeven om standvastig te blijven te midden van beproevingen, telkens wanneer we hebben geleerd en zijn gegroeid door onze mislukkingen. Wij vertrouwen ook al diegenen toe aan de Heer die de kracht missen om te volharde, om trouw te blijven, die door moeilijkheden zijn gebroken in plaats van opgebouwd, verzwakt in plaats van versterkt.
Deze plechtigheid is ook een eerbetoon aan Jezus, die eenmaal in de hemel zijn moeder niet vergat. Net als Jezus hebben wij allemaal een Maria in ons leven, iemand die ons droeg, ons in doeken wikkelde, ons voedde met haar melk, ons in haar hart sloot, onze grillen en onze afdwalingen verdroeg, iemand die zich zorgen om ons maakte, iemand die voor ons huilde. Wat hebben we daarmee gedaan? Wat doen we ermee?
Deze plechtigheid is daarom ook een eerbetoon aan al diegenen die, net als Jezus, weten hoe ze zich moeten herinneren, die nog steeds de diepe herinnering koesteren die we dankbaarheid noemen, en die vandaag vol vreugde degene dragen die hen gisteren droeg.
Pater Etienne Nemi, Cssp
